Kaç geceyi bağladım sabaha
Gören olmadı yangını
Gülüp geçtim el yanında
Ben bilirim o sancıyı
Dönülmez yollar vardı
Bıraktım kendimi kapılarda
Baktım ardından sessizce
Neyim varsa kaydı da
İnanırdım bir zamanlar
Bir bakışa tek bir kala
İnsan en çok yanarmış
Kendi verdiği söze hayala
Kaç geceyi bağladım sabaha
Kaç kez saklandım içimde
Düştüm sustum yine ayaktayım
Kaç acı gömdüm kalbime
Kaç kez döndüm kendime
Ne aldıysa aldı hayat
Ben hâlâ buradayım
Kimi tuttuysam üstün tuttum
Yanlış yere umut koymuşum
En zor günde birer birer
Meğer yalnız yürürmüşüm
Ne çok iyiyim dedim
Hiç değilken bile
İçim kan ağlarken
O gülüş yüzümde
Baktım aynaya bir gece
Ne zaman yoruldun dedim
Büyüdüm de ne oldu sanki
Yıllar geçtikçe eksildim
Sustu içimdeki çocuk
Ama bir ışık var sönmüyor
İçimdeki o son kıvılcım
Ne kadar üfleseler dönmüyor
Kırgınım evet her kırana
Ama kendime borcum daha büyük
Yoruldum çok yoruldum
Ama bırakmadım ipin ucunu
Biraz kırıldım
Biraz eksildim
Beni benden alanı bıraktım
Kendime geri geldim
Gitti o eski ben
Aynı yerde değilim
Ne kadar geldiysen üstüme hayat
O kadar ayaktayım
Hâlâ buradayım
Nadia Zahra
14 08 2026